Yarış güvercinlerine olan ilgim 2010 yılında başladı. İlk olarak soyu bilinmeyen posta güvercinleri beslemeye başladım. O dönem ailemle birlikte yaşıyordum ve evimizin bahçesine küçük bir kümes yapmıştım. Ancak beslediğim av köpeklerinin kümese girerek güvercinleri, yavruları ve yumurtaları yemesiyle ilk deneyimim beklediğim gibi ilerlemedi. Üstelik satın aldığım güvercinler yuvalarına alışmadıkları için kaçtılar.
Daha sonra sınavlara hazırlanıp atandım ve başka bir şehre tayinim çıktı. Ailemin evinden ayrılmamla birlikte yarış güvercini besleme serüvenim de sona erdi. Ancak güvercinlere olan ilgim hiç bitmedi. İş hayatım boyunca yarışları sürekli takip ediyor, şampiyon olduğum günleri hayal ediyordum. Aradan uzun bir zaman geçti. İşimden ayrılıp büyüdüğüm şehre geri döndüm. Öyle bir tesadüf oldu ki döndüğüm hafta içerisinde bir arkadaşım bana ortak kümes yarışlarından (OLR) ve kendi güvercinlerinden bahsetti. Kendisi yarışlara gideceğini söyledi ve benim de onunla gelmemi istedi.
Bu karşılaşma, güvercin yarışlarına olan ilgimin yeniden canlanmasına sebep oldu. Yarış güvercinlerini ve yarış sistemlerini daha derinlemesine araştırmaya başladım. İyi bir yarış güvercini nasıl olmalıydı? İyi bir damızlık hangi özelliklere sahip olmalıydı? Hangi yarışlar beni hedeflediğim noktaya taşıyabilirdi? Sağlık, bakım, damızlık seçimi nasıl yapılmalıydı? En önemlisi ise nereden başlamalıydım? Teorik olarak çok fazla bilgi edindim. Ancak öğrendiklerimi pratiğe dökmem ve yarışlara katılmaya hazır hale gelmem zaman aldı.
2021 yılında Danimarka'da yaşayan, Türk bir arkadaşımla tanıştım. Kendisi hem başarılı bir damızlıkçı hem de deneyimli bir yarışçıydı. Bugün Özcan Altıntaş'ın sahibi olduğu Altıntaş güvercinlerinin temelini oluşturan kan hatlarının şekillenmesinde onun önemli bir yeri vardır. Kendisinden birçok güvercin aldım. O dönemde bilgimin büyük bölümü teorikti. Ancak güvercinler elime ulaştığında onlara dokunmak, onları gözlemlemek, bakımlarını yapmak ve uçuşlarını takip etmek teorik bilgilerimi pratiğe dönüştürmemi sağladı. Zaman içerisinde önemli bir gerçeği fark ettim: Teoride öğrendiklerim ile yarışlarda karşılaştıklarım arasında düşündüğümden çok daha büyük bir fark vardı. Soyağacında gördüğüm isimler ve soylar tek başına yeterli değildi. Güvercinin kendisini tanımak, fiziksel özelliklerini değerlendirmek ve performansını gözlemlemek de büyük önem taşıyordu.
Güvercin beslemeye karar verdiğim ilk dönemlerde, mükemmel soyağacına sahip güvercinler alırsam sürekli kazanacağımı düşünüyordum; çünkü hedefim belliydi: kazanmaktı. Ancak zamanla çok daha önemli bir gerçeği öğrendim: İyi bir soyağacına sahip güvercinlerden her zaman iyi bir güvercin çıkmıyordu. Bu düşünce, yetiştiricilik anlayışımın temel taşlarından biri haline geldi.
Arkadaşımla neredeyse her gün yarış güvercinleri hakkında konuşuyor, deneyimlerimizi paylaşıyorduk. Onun sahip olduğu belirli bir soy, zamanla benim de büyük ilgimi çekmeye başladı. Asıl hikâye o soya duyduğum hayranlıkla başladı.
2022 yılında bu soydan bazı yavruları bana gönderdi. Bu güvercinlerle 2023 yılında OLR yarışlarına katıldım ve ilk kupamı kazandım. Beğendiğim soy ile finalde 29. sırada yer aldım. Aynı soydan farklı bir güvercinle, 1.354 güvercin arasında As güvercin 29.luk derecesi elde ettim ve kısa mesafede 3'üncülük kazandım.
2024 yılı ise benim için çok daha özel bir yıl oldu. Aynı kuşun yavrularından biriyle, rekor seviyedeki uçuş hızıyla şampiyon oldum. Aynı yıl üç farklı kümeste 1.309 güvercin de 1.lik ve 956 güvercin de 1.lik ve 2.lik elde ettim. Bunların yanında daha birçok derece kazanarak oldukça verimli bir sezon geçirdim.
Fakat her şey bu kadar güzel giderken 2024 yılında bazı sebeplerden dolayı yarış güvercini yetiştiriciliğine ara verme kararı aldım. Bu kararın ardından tüm damızlık güvercinlerimi sattım. Ara verdiğim bu süreçte fazlasıyla düşünme fırsatım oldu. Üzerine düşmem gereken soyu aslında biliyordum. Bu soy hedeflerimi yeniden değerlendirmeme ve gelecekte nasıl bir yol izlemem gerektiğini daha net görmeme yardımcı oldu.
Şimdi ise çok daha profesyonel ve bilinçli bir yol izliyorum.
Sattığım güvercinlerin bazılarını tekrar geri satın aldım. Dünyanın en prestijli yarışları arasında gösterilen ortak kümes yarışlarının yanı sıra Türkiye'nin önde gelen ortak kümes yarışlarında mücadele edebilmek amacıyla yeni kan hatları edindim. Bu yeni kan hatlarıyla birlikte damızlık kadromu daha da güçlendirdim. Ancak benim için mesele yalnızca yeni güvercinler edinmek değil; doğru kan hatlarını doğru güvercinlerle birleştirerek uzun vadeli, sürdürülebilir ve başarılı bir soy oluşturmaktır.
Artık kendime, tecrübeme ve yıllar içerisinde edindiğim bilgiye çok daha fazla güveniyorum. Nasıl ilerlemem gerektiğini, geçmişte yaptığım hataları nasıl tekrarlamamam gerektiğini ve hedeflerime ulaşmak için hangi adımları atmam gerektiğini daha iyi biliyorum.
Benim için bu yolculuk artık yalnızca yarış kazanmakla ilgili değil. Asıl hedefim; performansını yıllar boyunca kanıtlayan, karakteri ve üretim değerleriyle kendini gösteren, güvenilir ve sürdürülebilir bir yarış güvercini soyu oluşturmak ve bu soyu gelecek nesillere aktarmaktır.
Altıntaş güvercinlerinin hikâyesi, geçmişten gelen tecrübenin geleceğe yönelik hedeflerle birleştiği bu noktada devam ediyor.